Egipatski

Egipatske plesačice plešu na klasičnu egipatsku glazbu, produciranu u Egiptu s arapskim ritmovima. Puno manje koriste modernu glazbu zato što ona sadrži i druge ritmove. Pokreti u egipatskom stilu su vrlo precizni, s naglaskom na bokove, te se u njemu ne pojavljuje ples na podu. Kabaretski stil izlazi iz čistog egipatskog stila ali je obogaćen elementima iz baleta, španjolskih plesova i jazz-a.

Nubijski ples

Nubijski ples je folkorni ples iz južnog Egipta. Najčešće ga možemo vidjeti u formi četiri plesača i jedne plesačice. Plesačica pleše u sredini ili ispred. Karakteristika nubijskog plesa su visoki skokovi. Nubijce je lako prepoznati po vrlo tamnoj puti i visokom rastu.

Raks Sharki

Raqs sharqi u arapskom jeziku znači ¨ples istoka¨, ¨ples orijenta¨. U egipatskom trbušnom plesu se ovaj stil najviše pleše. Iako se taj naziv primarno upotrebljavao za opis egipatskog kabaretskog stila, danas ima i širu uporabu. Počeci raqs sharqi stila se nalaze u Egiptu. Kod plesanja je najbitnija ujednačenost s glazbom i osjećaj koji prenosi plesačica. Najomiljenije su plesačice one koje znaju svojim plesnim izričajem dočarati osjećaje koristeći jednostavnije pokrete. Klasični egipatski raqs sharqi je elegantan, s naglaskom na tehnici i izrazu. Glazba je promijenjivog ritma. Tehnika plesa se temelji na izolaciji pokreta, akcentima i shimmy-jima.

Na današnji izgled egipatskog trbušnog plesa najveći su utjecaj imale Samia Gamal , Tahia Carioca i Naima Akef – plesačice i glumice zlatnog doba egipatske filmske industrije. U razdoblju od 1960. – 1980. pojavile su se nove plesne zvijezde – Sohair Zaki, Fifi Abdou i Nagwa Fouad, koje su ostale popularne do danas. Iako su osnovni pokreti raqs sharqi plesa ostali jednaki, plesna forma je nastavila svoj razvoj. Dodavanje elemenata baleta u raqs sharqi pripisuje se egipatskom koreografu Mahmoudu Redi.
Pri ulasku na pozornicu često se koristi veo, koji se potom nakon kraćeg vremena odbaci. Dio plesne predstave zauzima drum solo, u kojemu su najosnovniji pokreti shimmy-ji, akcenti, te izraz lica. Drum solo karakterizira brz ritam, što je publici vrlo zabavno, i često je popraćen najvećim aplauzom. Nasuprot drugim stilovima, cjelokupan program raqs sharqi-ja traje znatno duže. U počecima su pjesme znale trajati čak i do 30 minuta.
U Egiptu se plešu tri glavna stila, i to: beledi, sha'abi i sharqi. Navedeni stilovi su slični, no postoje razlike, što se vidi već u kostimima. Beledi ostaje najšira plesna forma trbušnog plesa, sharqi se koristi u kabaretsoj sceni, a sha’abi se najčešće pleše među pukom.

Saidi

Stil sa’idi dolazi iz jugoistočnog Egipta, koji se naziva Gornji Egipat (na arapskom: Sa’id Misr) i proteže se sve od Aswana na jugu gotovo to Kaira na sjeveru. Sa’idi je živ, koketan i veseli ples u 4/4 ritmu. Narodni je ples, pa zato ima mnogo skokova. Često se pleše s jednim ili dva štapa koji su u počecima bili načinjeni od bambusa. Razlikujemo dva sa’idi stila: raqs assaya i tahtib. Tahtib plešu dva do četiri muškarca, oponašajući umijeće borilačkih vještina. Muškarci su tradicionalno obučeni, u galabeyu, a glava im je omotana maramom. Ples simbolizira muževnost.
Raqs assaya stil mogu plesati i muškarci i žene. Žene koriste štap zaobljen na jednom kraju, a ples se sastoji od složenih elemenata, primjerice okretanje štapa u ruci ili okreti tijelom sa štapom na glavi. Štap se drži za nezaobljeni kraj. Ženski sa’idi je nježniji i veseliji, s imitacijama tahtiba (što je vidljivo, primjerice, u doticanju ili udarcima zemlje štapom). Sa’idi je moguće plesati i bez štapa. Popraćen je klasičnim glazbalima kao što su rebab, mizmar, te perkusionističkim instrumentima.

Baladi - folklorni seoski egipatski ples

Baladi (također beledi ili beladi) u prijevodu znači ¨sa zemlje¨ i to je folklorni ples s tradicionalnim i narodnim karakterom. Današnja glazba za beledi je u 4/4 ritmu. Pritom se koriste četverotonski akordeon, saksofon, klavijature i trube. Tradicionalni ples baladi se pleše isključivo u solo izvedbi, a počinje jednostavnim improvizacijama (taqsim), koje postupno prelaze u kompliciranije pokrete, te dalje ka opuštanju od napetosti, plesačica pleše seriju dinamičkih elemenata. Plesačica usmjerava pažnju na cijelo tijelo, bokove, dodaje slobodne atraktivne elemente, najčešće novije elemente raqs sharqi-ja. Baladi ritam je sličan sa’idi ritmu i često se ova dva rima izmjenjuju u glazbi. Utoliko je i beledi stil sličaj sa’idi-ju, razigran je i živ, ali se ne koristi štap.
Za beledi kostim je karakteristična je haljina – tunika, najčešće šivana od prirodnog materijala, što daje folklorni element plesu. Za show nastup se koriste kostimi s više boja i svjetlucavih materijala.

1, 2, 3, Slijedeči»